تبليغاتX
فارسی زبانان شهر لووف اوکراین

فارسی زبانان شهر لووف اوکراین

اجتماعی و فرهنگی

شعر

Дикая яблоня

 

Я – дикая яблоня

В диком заросшем саду.

Я много думаю,

И мысли мои

Вырастают яблоками…

 

Одно за другим

Падают зеленые яблоки

В траву.

 

Ты прости,

Что незрелые они

И несладкие –

Им так тесно на ветках,

Что они сталкивают друг друга наземь,

Так и не зарумянившись.

 

Я дикая и неуклюжая,

И яблоки мои невкусные.

Я все удивляюсь, зачем

Ты собираешь их?

 

Зеленые, кислые, непонятные –

Они никому не нужны,

А ты приходишь за ними

Ежедневно.

 

Ты называешь меня

Волшебницей,

Но какая волшебница

С такой дикарки?

 

Обманщик ты,

Ведь если я так хороша,

То почему, кроме тебя,

Никто больше

Не приходит?..

 

Я всего лишь дикая яблоня,

Яблоки мои кислят…

И если кто-то из нас – волшебник,

То уж точно не я.

 

Лишь сахар твоей души

Придает вкуса моим плодам…

Лишь Твои добрые глаза

Способны полюбить

Кривизну моих веток.

19.09.2006

درخت سیب وحشی

 

من – درخت سیب وحشی

در باغ وحشی ام.

زیاد فکر می کنم

و افکارم

به سیب ها مبدل می شود.

 

یک پس از دیگری

سیب ها به علف

می افت.

 

ببخش که آنان

نرسیده و نا شیرین.

جای نارسا در شاخه ها-

سیبها یک دیگر را تنه زده می اندازند

قبل از سرخ شدن.

 

 من وحشی و ناچالاک ام

و سیب هایم بی مزه.

تعجب می کنم چرا

آن را می پیچی؟

 

سبز، ترش، عجیب –

هیچکس به آنان محتج نیست،

ولی توبرای آنان مییایی

هر روز.

 

مرا جادوگر می نامی،

امما چه جادوگری  میتوان شد

از وخشی؟

 

فریبگو هستی!

آخر اگر من اینقدرنیکو

چرا جز تو

هیچکس دیگر

نمییاید؟

 

من فقط درخت سیب وخشی هستم،

سیب هایم ترش است،

شاید یکی از ما – جادوگره

لکین من آنکس نیستم.

 

فقط شکر جانت

به میوه هایم مزه می دهد...

فقط چشمان مهربانت

 میتواند انحنائی شاخه هایم را

دوست دارد.

 

نوشته

لیدییا

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام خرداد 1386ساعت 18:1  توسط ماشا و آکسانا  | 

شعر

* * *

 

Накажи розтоптати мене своїм коням,

Пошматуй на дрібні імена моїх предків,

І сміються із мене хай люди сторонні,

І танцюють на згарищі наших маєтків.

 

Накажи таврувати мене, як тварину,

Прив’яжи мотузком, як одного зі стада.

Якщо тяжко в обличчя, убий мене в спину.

Як не любиш – скажи. Краще смерть, аніж зрада.

 

 

حکم بده...

 

 

حکم بده تا اسب هایت

مرا لگد بکنن!

حکم بده تا دست هایت

اسمم پاره بکنند!

مردم بگذار در درم

محل حریق کنند،

با تو برقصند و مرا

ریشخند و تحقیر کنند!

 

حکم بده تا بنده ات

تنم را داغ بزند،

مثل چاروار به خانه ات

با بند مرا بزند!

اگر بر چهره مشکل است –

کشتنم بر پشت کنی،

گر دوست نداری پس مرگ ده

بجای بیوفای

نوشته

لیدییا

  lee_leopoli@rambler.ru

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم خرداد 1386ساعت 17:33  توسط ماشا و آکسانا  | 

شرق شناسی در دانشگاه لویو

شهر لویو اززمانهای دور با کشور های خاوری  روابط فرهنگی و اجتماعی نزدیکی داشته است و لذا سخن گویان  ِ کشورهای مسلمان هم در شهر ِ ما مسجد و قبرستانی  داشتند.

 اما زبان های شرقی از قرن ۱۹ (بیشتر زبان های عبری و آرامی و عربی) در دانشکده تـئولوژی تدریس می شد.  و زبانهای سامی نیز در دانشکده فلسفه  تدریس می شد.

بعد از جنگ جهانی اول زبانهای هندی قدیمی و هندی معاصردر دانشگاه ِ ما  فعالیت خود را آغاز نمود. در آن زمان بود که استاد آندریی هـَورونسکی(  Андрій Гавронський) رباعیات عمر خیام را ترجمه کرد و کتاب درسی زبان سانسکریت را منتشر نمود.

  ولادیسلاو کوتویچ ( (Владислав Котвич   پس از فراگیری زبان در دانشگاه سن پترزبورگ به شهر لویو آ مد و تدریس زبان فارسی و مغولی را بر عهده گرفت . وی سالهای زیادی را در دانشگاه لویو به تدریس مشغول بوده است .

یکی دیگر از مدرسین  زبان فارسی و عربی و ترکی   در این دانشگاه آقای  محمد صادق بی آقابک زاده(Могаммад Садик-бей Агабек-заде ) بود .

در سال ۱۹۳۹ م. دانشکده اجتماعی در رانشگاه لویو ، بخش  زبان شناسی و  شرق شناسی تاسیس شد.

اما زمانی که اوکرایین یکی از اجزاءی اتحاد شوروی بود خاور شناسی در کشور ما مشکلات زیاد ی داشت

پس از جنگ جهانی دوم دانشگاه شهر لوبو فعالیت های شرق شناسی خود را به مدت بیست سال از دست داد و در این مدت منابع بسیار ارزشمندی را از دست داد .

از سال ۱۹۶۷ م. آقای یار ِما پولوتنیوک(Ярема Полотнюк)  چند بار کلاس زبان فارسی و عربی را در دانشگاه لویو  تشکیل  داد و لی این کلاس در سال ۱۹۹۶ به صورت یک رشته دانشگاهی در آمد . امروز در دانشگاه ملی لویو ایوان فرانکو استادان و دانشجویان ِ رشتۀ ما آثار علمی می نویسند و از زبان های شرقی ترجمه می کنند. اوکرایینیان می تواند به زبان خود آثار معروف ادبیات فارسی را بخوانند - شعر رودکی و سعدی و رومی و "بهارستان" جامی و "سندباد نامه" و "سیاست نامه" و "طوطی نامه" و حکایات محمد عوفی و جز آن.

 

نوشته

شمال غربی

northwarr@mail.ru

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم خرداد 1386ساعت 17:19  توسط ماشا و آکسانا  | 

شعر

 

کیستی؟

 

بوی علف را احساس می کنیم،

ما ابرها از فلک می نوشیم،

ارواحمان مثل گلها شکفته،

یادگارمان مثل رودها زود رفته.

 

ما را شناخت کسی نتوانست:

روهای مردم روی ما پوشیده ست.

ما در دنیا زندگی می کنیم

 تا انتظار یک روز را کشیم.

 

در دلت پچ پچ خونی

خواهد شد سکوت خونی:

کیستی؟ کیستی؟ کی؟

تو یکی از ما هستی...

 

ما بدبختی را بیرون می دهیم،

در گره ها ما آرمان گذاریم،

کف دریای فقط می شویم،

ما – شاخه های متعفنیم...

خون را به آب مبدّل می کنیم،

دخلمان ما آسمان حمل کنیم

مثل سرشک از دیده می چکد

حَ-قی-قَت.

 

(این شعر از یک آواز روسی ترجمه کرده ام)

lidiya

لیدییا دزیوپینا

lee_leopoli@rambler.ru

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم خرداد 1386ساعت 15:37  توسط ماشا و آکسانا  | 

نمایش رستم و سهراب در اوکراین

 

 

نمايشنامه رستم و سهراب در اوكراين به روي صحنه رفت. به گزارش واحد مركزي خبر از كي يف ، تعدادي‌ از دانشجويان‌ اوکرايني‌ زبان‌ و ادبيات‌ فارسي‌ دانشگاه‌ شفچنکو کي‌ يف‌ در مراسم اختتاميه‌ سال‌ تحصيلي‌ خود نمايش‌ رستم‌ وسهراب‌ را به‌ زبان‌ فارسي‌ اجرا کردند. اين‌ دانشجويان‌ که‌ زبان‌ فارسي‌ را به خوبي‌ صحبت‌ مي‌ کنند، داستان‌ ايراني‌ رستم‌ و سهراب‌ را در حضور ساير دانشجويان‌ اوکرايني‌ زبان هاي‌ خارجي‌ به‌ نمايش‌ در اوردند که‌ با استقبال‌ حاضران روبرو شد‌.

+ نوشته شده در  جمعه یازدهم خرداد 1386ساعت 16:37  توسط ماشا و آکسانا  |